هدف: خانواده اساسی‌ترین و در‌عین‌حال بادوام‌ترین واحد عاطفی-اجتماعی است که در تمامی مراحل رشد فرد نقش مهمی ایفا می‌کند. در این بین مفهوم سازگاری زناشویی جایگاه برجسته‌ای را در مطالعه ارتباطات خانوادگی و زناشویی به خود اختصاص داده است. هدف از اجرای این پژوهش، بررسی اثربخشی آموزش مهارت حل‌مسئلهٔ اجتماعی بر افزایش انطباق‌پذیری و رضایت زناشویی در زوجین ناسازگار بود.
روش‌بررسی: جامعهٔ آماری پژوهش شامل ۱۲ زوجی بود که جهت حل مشکلات و تعارضات زناشویی به مراکز مشاورهٔ شهر اردبیل تحت نظارت نظام روان‌شناسی در سال ۹۷-۹۶ مراجعه کرده بودند. زوجین واجد شرایط به روش تصادفی در دو گروه آزمایش مهارت حل‌مسئلهٔ اجتماعی (۶ زوج) و گروه گواه (۶ زوج) جای‌دهی شدند. در این پژوهش برای تجزیه‌و‌تحلیل از آزمون تحلیل واریانس چندمتغیرهٔ (مانوا) و نرم‌افزار SPSS-22 استفاده شد. 
یافته‌ها: نتایج نشان داد که بین دو گروه مداخلهٔ حل‌مسئله اجتماعی و گروه گواه در تفاضل نمره‌های پیش‌آزمون- پس‌آزمون، انطباق‌پذیری و رضایت زناشویی تفاوت معناداری وجود دارد (۰٫۰۰۱>p). همچنین آموزش مهارت حل‌مسئلهٔ اجتماعی در افزایش میزان انطباق‌پذیری و رضایت زناشویی زوجین ناسازگار مؤثر بود. 
نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه روشن نمود که روش مهارت حل‌مسئلهٔ اجتماعی بر روی افزایش میزان انطباق‌پذیری و رضایت زناشویی در زوجین ناسازگار تأثیر مثبتی دارد و این برنامهٔ مداخلهٔ آموزشی در بهبود و افزایش صمیمیت زناشویی مؤثر است.