جلد 16 - دوره ۱۶، سال ۱۴۰۵
جلد (16): 0 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.IAU.KHSH.REC.1403.257
Clinical trials code: 0009-0005-5354-3505
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Hashemi Najafabadi S A, Lali M, Sajjadian P S, Dehghani A. Comparing the Effectiveness of Mentalization-Based Therapy and Acceptance and Commitment Therapy on Emotion Regulation of Women with Body Dysmorphic Disorder Seeking Cosmetic Surgery. MEJDS 2026; 16 :10
URL: http://jdisabilstud.org/article-1-3685-fa.html
URL: http://jdisabilstud.org/article-1-3685-fa.html
هاشمی نجف آبادی سعیده السادات، لعلی محسن، سجادیان پریناز سادات سجادیان، دهقانی اکرم. مقایسهٔ اثربخشی درمان ذهنیسازی و درمان پذیرش و تعهد بر تنظیم هیجانی زنان مبتلا به بدریختانگاری بدن متقاضی جراحی زیبایی. مجله مطالعات ناتوانی. 1405; 16 () :10
1- دانشجوی دکترای روانشناسی، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایران
2- دکترای روانشناسی، استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، اصفهان، ایران
3- دکترای روانشناسی، استادیار، گروه روانشناسی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران
2- دکترای روانشناسی، استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، اصفهان، ایران
3- دکترای روانشناسی، استادیار، گروه روانشناسی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران
چکیده: (637 مشاهده)
زمینه و هدف: تنظیم هیجان ضعیف از عوامل تشدیدکنندهٔ اختلال بدریختانگاری در داوطلبان عملهای جراحی است؛ بنابراین پژوهش حاضر باهدف مقایسهٔ اثربخشی درمان ذهنیسازی و درمان پذیرش و تعهد بر تنظیم هیجانی زنان مبتلا به بدریختانگاری بدن متقاضی جراحی زیبایی انجام شد.
روش بررسی: روش پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون و پسآزمون همراه با گروه گواه و دورهٔ پیگیری سهماهه بود. جامعهٔ آماری را زنان متقاضی جراحی زیبایی مبتلا به بدریختانگاری بدن مراجعهکننده به مراکز تخصصی زیبایی شهر اصفهان در سال ۱۴۰۲ تشکیل دادند. از این جامعه ۵۴ زن داوطلب واجد شرایط بهشیوهٔ هدفمند وارد مطالعه شدند. سپس بهطور تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه گواه (هر گروه هجده نفر) قرار گرفتند. آزمودنیهای گروه آزمایش اول، درمان ذهنیسازی و آزمودنیهای گروه آزمایش دوم، درمان پذیرش و تعهد را در بیست جلسهٔ ۴۵دقیقهای دریافت کردند. ابزارهای پژوهش، پرسشنامهٔ تنظیم هیجان (گراس و جان، ۲۰۰۳) و مقیاس اصلاحشدهٔ ییل-براون برای اختلال بدریختانگاری بدن (فیلیپس و همکاران، ۱۹۹۷) بود. تحلیل دادهها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی در نرمافزار SPSSنسخهٔ ۲۶ در سطح معناداری ۰٫۰۵ انجام شد.
یافتهها: در گروه درمان ذهنیسازی و گروه درمان پذیرش و تعهد، در متغیر ارزیابی مجدد بین پیشآزمون با پسآزمون و پیگیری تفاوت معناداری وجود داشت (۰٫۰۰۱=p)؛ اما بین پسآزمون و پیگیری تفاوت معناداری مشاهده نشد (۰٫۰۵<p). در گروه درمان پذیرش و تعهد در متغیر فرونشانی بین پیشآزمون با پسآزمون و پیگیری و نیز بین پسآزمون و پیگیری تفاوت معناداری وجود داشت (۰٫۰۵>p). در گروه درمان ذهنیسازی در متغیر فرونشانی بین پیشآزمون و پسآزمون تفاوت معناداری مشاهده شد (۰٫۰۱۱=p)؛ اما بین پیشآزمون و پیگیری و بین پسآزمون و پیگیری تفاوت معناداری دیده نشد (۰٫۰۵<p).
نتیجهگیری: براساس نتایج پژوهش، درمان ذهنیسازی و درمان پذیرش و تعهد، هردو بهمنظور بهبود تنظیم هیجانی زنان مبتلا به بدریختانگاری متقاضی جراحی زیبایی کارآمد است؛ اما درمان پذیرش و تعهد اثربخشی مطلوبتری دارد.
روش بررسی: روش پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون و پسآزمون همراه با گروه گواه و دورهٔ پیگیری سهماهه بود. جامعهٔ آماری را زنان متقاضی جراحی زیبایی مبتلا به بدریختانگاری بدن مراجعهکننده به مراکز تخصصی زیبایی شهر اصفهان در سال ۱۴۰۲ تشکیل دادند. از این جامعه ۵۴ زن داوطلب واجد شرایط بهشیوهٔ هدفمند وارد مطالعه شدند. سپس بهطور تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه گواه (هر گروه هجده نفر) قرار گرفتند. آزمودنیهای گروه آزمایش اول، درمان ذهنیسازی و آزمودنیهای گروه آزمایش دوم، درمان پذیرش و تعهد را در بیست جلسهٔ ۴۵دقیقهای دریافت کردند. ابزارهای پژوهش، پرسشنامهٔ تنظیم هیجان (گراس و جان، ۲۰۰۳) و مقیاس اصلاحشدهٔ ییل-براون برای اختلال بدریختانگاری بدن (فیلیپس و همکاران، ۱۹۹۷) بود. تحلیل دادهها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی در نرمافزار SPSSنسخهٔ ۲۶ در سطح معناداری ۰٫۰۵ انجام شد.
یافتهها: در گروه درمان ذهنیسازی و گروه درمان پذیرش و تعهد، در متغیر ارزیابی مجدد بین پیشآزمون با پسآزمون و پیگیری تفاوت معناداری وجود داشت (۰٫۰۰۱=p)؛ اما بین پسآزمون و پیگیری تفاوت معناداری مشاهده نشد (۰٫۰۵<p). در گروه درمان پذیرش و تعهد در متغیر فرونشانی بین پیشآزمون با پسآزمون و پیگیری و نیز بین پسآزمون و پیگیری تفاوت معناداری وجود داشت (۰٫۰۵>p). در گروه درمان ذهنیسازی در متغیر فرونشانی بین پیشآزمون و پسآزمون تفاوت معناداری مشاهده شد (۰٫۰۱۱=p)؛ اما بین پیشآزمون و پیگیری و بین پسآزمون و پیگیری تفاوت معناداری دیده نشد (۰٫۰۵<p).
نتیجهگیری: براساس نتایج پژوهش، درمان ذهنیسازی و درمان پذیرش و تعهد، هردو بهمنظور بهبود تنظیم هیجانی زنان مبتلا به بدریختانگاری متقاضی جراحی زیبایی کارآمد است؛ اما درمان پذیرش و تعهد اثربخشی مطلوبتری دارد.
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی اصیل |
موضوع مقاله:
روانشناسی
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |