Middle Eastern Journal of Disability Studies

fa مقایسهٔ تفاوت در کارکردهای اجرایی بیماران مبتلا به اختلال دوقطبی، بیماران مبتلا به اختلال افسردگی اساسی و گروه گواه و ارتباط آن با ویژگی‌های بالینی بیماران Comparing Differences in Executive Functions of Patients with Bipolar Disorder, Patients with Major Depressive Disorder, and the Control Group and Its Relationship with Their Clinical Characteristics روانشناسی Psychology مقاله پژوهشی اصیل Original Research Article چکیده زمینه و هدف: یکی از علل تناقض در مطالعات گذشته دربارۀ نقایص کارکردهای اجرایی در بیماران مبتلا به اختلالات خُلقی، بی‌توجهی به تأثیرات داروها و لحاظ‌نکردن ویژگی‌های بالینی بیماران در این پژوهش‌ها است. مطالعهٔ حاضر با هدف مقایسهٔ تفاوت در کارکردهای اجرایی بیماران مبتلا به اختلال دوقطبی و بیماران مبتلا به اختلال افسردگی اساسی و گروه گواه و ارتباط آن با ویژگی‌های بالینی بیماران انجام شد. روش‌بررسی: روش مطالعه، علّی‌مقایسه‌ای بود. از جامعۀ آماری بیماران افسرده و دوقطبی مراجعه‌کننده به کلینیک سهروردی شهر زنجان در سال ۱۴۰۰، سی نفر برای گروه اختلال افسردگی اساسی، سی نفر برای گروه اختلال دوقطبی و از افراد گواه نیز سی نفر انتخاب شدند. نمونه‌گیری به‌روش دردسترس انجام گرفت. ابزارهای سنجش شامل مصاحبهٔ ساختاریافتهٔ بالینی (فرست و همکاران، ۲۰۱۶)، پرسش‌نامهٔ افسردگی بک-ویرایش دوم (بک و همکاران، ۱۹۹۶)، مقیاس درجه‌بندی مانیای یانگ (یانگ و همکاران، ۱۹۷۸)، آزمون رایانه‌ای رنگ-حرف استروپ (استروپ، ۱۹۳۵) و آزمون رایانه‌ای دسته‌بندی کارت‌های ویسکانسین (برگ، ۱۹۴۸) بود. تحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون کروسکال‌والیس، آزمون یومن‌ویتنی، آزمون تحلیل کوواریانس (آنکوا)، آزمون تعقیبی حداقل تفاوت معنا‌دار و آزمون تحلیل همبستگی جزئی صورت گرفت. سطح معناداری آزمون‌ها ۰٫۰۵ بود و محاسبات آماری با استفاده از نسخهٔ ۲۳ نرم‌افزار SPSS انجام شد. یافته‌ها: در بیماران دوقطبی، تنها تعداد غفلت‌شده‌ها در آزمون استروپ بیشتر از گروه گواه بود (۰٫۰۴۷=p). در بیماران افسرده در آزمون استروپ، تعداد پاسخ صحیح کمتر (۰٫۰۱۷=p) و تعداد پاسخ غفلت‌شدهٔ بیشتری (۰٫۰۰۵=p) درمقایسه با گروه گواه ثبت شد. بیماران افسرده در آزمون ویسکانسین، مجموع تعداد کل پاسخ بیشتر (۰٫۰۳۲=p)، درصد خطاهای بیشتر (۰٫۰۴۵=p)، درصد پاسخ‌های مفهومی کمتر (۰٫۰۱۵=p)، تعداد طبقات تکمیل‌شدهٔ کمتر (۰٫۰۱۴=p) و شکست در حفظ طبقاتِ بیشتری (۰٫۰۳۷=p) درمقایسه با گروه گواه نشان دادند. بیماران افسرده در شاخص درصد خطاها (۰٫۰۳۹=p) و درصد پاسخ‌های مفهومی (۰٫۰۴۰=p) در آزمون ویسکانسین، عملکرد ضعیف‌تری درمقایسه با بیماران دوقطبی داشتند. نتیجه‌گیری: کارکردهای اجرایی در بیماران افسرده ضعیف‌تر از بیماران دوقطبی است. کارکردهای اجرایی بیماران دوقطبی احتمالاً با طول دورۀ فعلی افسردگی مرتبط است؛ درحالی‌که بیماران افسرده، تحت‌‌تأثیر تعداد دوره‌های خُلقی گذشته قرار دارند. Abstract Background & Objectives: Neurocognitive disorder is one of the most important symptoms of mood disorders. Previous studies have shown that executive function is significantly impaired during acute periods of depression in bipolar and major depressive disorders. On the other hand, some studies have shown that executive functions in bipolar patients who have not received psychotropic medication in recent weeks or months are not significantly different from healthy individuals. Therefore, studies on the characteristics of executive functions in patients with mood disorders have yielded contradictory results. One of the causes of contradiction is overlooking the effects of psychotropic medication and the clinical characteristics of patients as influential factors in their executive functions. Therefore, this study aims to compare the differences in executive functions of patients with major depressive disorder and bipolar patients in the depressive phase (both groups without a history of drug use) and its relationship with their clinical features. Methods: The study method was causal–comparative. For the patient group, the statistical population included all major depressed and bipolar patients referred to the Sohrevardi Clinic in Zanjan City, Iran, in 2021. For the control group, the statistical population consisted of normal people who lived in Zanjan in 2021. The study sample consisted of 90 people (30 depressed patients, 30 bipolar patients, and 30 normal people). They were selected by the available sampling method based on the inclusion and exclusion criteria. Demographic and clinical information of patients were collected with self–report forms. This information included age, gender, education, number of periods of mood disorder, mania/hypomania periods, depressive mood periods, total duration of the disorder, and duration of the current depressive period. Also, all samples were assessed by Structured Clinical Interview for DSM–5 (First et al., 2016), Beck Depression Inventory–II (Beck et al., 1996), Young Mania Rating Scale (Young et al., 1978), The Stroop color–word test (Stroop, 1935), and the Wisconsin card sorting test (Berg, 1948). The Kruskal–Wallis test was performed to compare the differences in age and education between the three groups. The clinical data were compared using the Mann–Whitney U test. Group differences in Stroop Color–Word Test and Wisconsin Card Sorting Test indices were tested by analysis of covariance (ANCOVA), with age and education years as covariates while groups and gender were fixed factors. Least Significant Difference (LSD) was used as the post hoc multiple comparisons to identify the differences between groups. The correlations between executive function and clinical variables were identified using partial correlation analysis. Statistical analyses were performed in SPSS software version 23 at a significance level of 0.05. Results: In bipolar patients, only the number of missing in the Stroop Color–Word Test was more than the control group (p=0.047). In the group of depressed patients in the Stroop Color–Word Test, the number of correct items was lower, and the number of missing was higher than in the control group (p=0.017) and more missed answers (p=0.005) in comparison control group. Also, the group of depressed patients in the Wisconsin Test showed more total number of answers (p=0.032), more percentage of errors (p=0.045), less percentage of conceptual answers (p=0.015), less number of completed classes (p=0.014) and more failure to maintain classes (p=0.037) compared to the control group. Depressed patients had a poorer performance in the percentage of errors (p=0.039) and percentage of conceptual answers (p=0.040) in the Wisconsin test compared to bipolar patients. In bipolar patients, no correlation was found between the indices of Stroop and Wisconsin tests and the clinical characteristics of the patients (p>0.05). In depressed patients, the number of episodes of mood disorder has a significant correlation with the percentage of errors (p=0.002), the percentage of continuous answers (p=0.001), the percentage of conceptual answers (p=0.002), and the number of completed classes (p=0.007) in the Wisconsin Test. Conclusion: According to the findings, executive functions in depressed patients are weaker than in bipolar patients. Although the executive functions in depressed patients are weaker than the control group, the performance of bipolar patients is comparable to the control group. The executive functions of bipolar patients are probably related to the length of the current depressive episode. In comparison, depressed patients are affected by the number of past mood episodes. اختلال دوقطبی, اختلال افسردگی اساسی, کارکردهای اجرایی Bipolar disorder, Major depressive disorder, Executive functions 123 123 http://jdisabilstud.org/browse.php?a_code=A-12-3068-2&slc_lang=fa&sid=1 Hossein Malekizadeh حسین مالکی زاده malekizadeh.hossein@zums.ac.ir 100319475328460059493 100319475328460059493 No MA in Clinical Psychology, Department of Clinical Psychology, Faculty of Medicine, Zanjan University of Medical Sciences, Zanjan, Iran کارشناسی‌ارشد روان‌شناسی بالینی، گروه روان‌شناسی بالینی، دانشکدهٔ پزشکی، دانشگاه علوم‌پزشکی زنجان، زنجان، ایران Davoud Ahmadi داود احمدی Ahmadi.psychology@gmail.com 100319475328460059494 100319475328460059494 No MA in Clinical Psychology, Department of Clinical Psychology, Faculty of Medicine, Zanjan University of Medical Sciences, Zanjan, Iran کارشناسی‌ارشد روان‌شناسی بالینی، گروه روان‌شناسی بالینی، دانشکدهٔ پزشکی، دانشگاه علوم‌پزشکی زنجان، زنجان، ایران Mehdi Mesbahi مهدی مصباحی mesbahimahdi90@gmail.com 100319475328460059495 100319475328460059495 No PhD Student in Psychology, Department of Psychology, Faculty of Literature and Humanities, Khorramabad University, Lorestan, Iran دانشجوی دکتری روان‌شناسی عمومی، گروه روان‌شناسی، دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه خرم‌آباد، لرستان Omid Saed امید ساعد o.saed@zums.ac.ir 100319475328460059496 100319475328460059496 Yes Assistant Professor, Department of Clinical Psychology, Faculty of Medicine, Zanjan University of Medical Sciences, Zanjan, Iran استادیار روان‌شناسی بالینی، گروه روان‌شناسی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی زنجان، زنجان، ایران