مجله مطالعات ناتوانی (علمی- پژوهشی)
جلد 16 - دوره ۱۶، سال ۱۴۰۵
جلد (16): 0 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Mohebbi H, Arazeshi N, maleki B, balali M. The Effectiveness of a Functional Training and Selected Physical Activity Program on Working Memory and Motor Coordination in High–Functioning Autistic Children. MEJDS 2026; 16 :7
URL: http://jdisabilstud.org/article-1-3676-fa.html
URL: http://jdisabilstud.org/article-1-3676-fa.html
محبی هاشم، آرازشی نگار، ملکی بهنام، بلالی مرضیه. اثربخشی یک دوره برنامۀ تمرینی عملکردی و فعالیت بدنی منتخب بر حافظۀ کاری و هماهنگی حرکتی کودکان اوتیسم با عملکرد بالا. مجله مطالعات ناتوانی. 1405; 16 () :7
هاشم محبی1 
، نگار آرازشی*2 ، بهنام ملکی3 ، مرضیه بلالی2
، نگار آرازشی*2 ، بهنام ملکی3 ، مرضیه بلالی2
1- گروه رفتار حرکتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2- گروه رفتار حرکتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3- گروه تربیتبدنی، واحد یادگار امام خمینی (ره) شهر ری، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2- گروه رفتار حرکتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3- گروه تربیتبدنی، واحد یادگار امام خمینی (ره) شهر ری، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
چکیده: (17 مشاهده)
زمینه و هدف: یکی از روشهای اساسی در بهبود مشکلات حافظۀ کاری کودکان با اختلال طیف اوتیسم، مشارکت در فعالیتهای بدنی هدفمند است؛ بنابراین، پژوهش حاضر باهدف بررسی اثربخشی یک دوره برنامۀ تمرینی عملکردی و فعالیت بدنی منتخب بر حافظۀ کاری و هماهنگی حرکتی کودکان مبتلا به اختلال اوتیسم با عملکرد بالا انجام شد.
روشبررسی: روش پژوهش حاضر نیمهتجربی با طرح پیشآزمون و پسآزمون همراه با گروه گواه بود. همۀ کودکان ۸تا۱۰ سالۀ با اختلال اوتیسم شهرستان زنجان در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳، جامعۀ آماری پژوهش را تشکیل دادند. تعداد ۳۶ کودک داوطلب واجد شرایط مبتلا به اختلال اوتیسم با عملکرد بالا با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند براساس پرسشنامۀ سنجش طیف اوتیسم (بارون-کوهن، ۲۰۰۱) بهعنوان نمونه وارد مطالعه شدند. سپس در سه گروه دوازدهنفری شامل گروه فعالیت بدنی منتخب، گروه تمرینات عملکردی و گروه گواه بهشیوۀ تصادفی جایگزین شدند. برای جمعآوری دادهها از آزمون رایانهای حافظۀ کاری ان-بک (کرچنر، ۱۹۵۸) و آزمون هماهنگی دودستی پورد-پگبورد (تیفـین و آشر، ۱۹۴۸) استفاده شد. در مرحلۀ مداخله، گروههای آزمایش برنامۀ تمرینی مدنظر را دریافت کردند؛ اما گروه گواه در این بازۀ زمانی هیچگونه فعالیت تمرینی خاصی انجام نداد. برای تحلیل دادهها از تحلیل کوواریانس و آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح معناداری ۰٫۰۵ بهکمک نرمافزار SPSS نسخۀ ۲۴ استفاده شد.
یافتهها: پس از حذف اثر پیشآزمون، در میانگین نمرات متغیرهای حافظۀ کاری و هماهنگی حرکتی، در پسآزمون بین سه گروه تفاوت معناداری وجود داشت (۰٫۰۰۱>p). در متغیرهای مذکور، هردو روش فعالیت بدنی منتخب و تمرینات عملکردی بهطور معناداری عملکرد بهتری درمقایسه با گروه گواه داشت (۰٫۰۵>p). تفاوت معناداری بین دو روش در متغیر حافظۀ کاری مشاهده نشد (۰٫۹۹۰=p)؛ اما روش فعالیت بدنی تأثیر بیشتری بر بهبود هماهنگی حرکتی درمقایسه با تمرینات عملکردی داشت (۰٫۰۳۹=p).
نتیجهگیری: براساس نتایج پژوهش، برنامۀ تمرینات عملکردی و فعالیت بدنی منتخب، هردو بر بهبود حافظۀ کاری و هماهنگی حرکتی کودکان مبتلا به اختلال اوتیسم با عملکرد بالا اثربخشی دارد.
روشبررسی: روش پژوهش حاضر نیمهتجربی با طرح پیشآزمون و پسآزمون همراه با گروه گواه بود. همۀ کودکان ۸تا۱۰ سالۀ با اختلال اوتیسم شهرستان زنجان در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳، جامعۀ آماری پژوهش را تشکیل دادند. تعداد ۳۶ کودک داوطلب واجد شرایط مبتلا به اختلال اوتیسم با عملکرد بالا با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند براساس پرسشنامۀ سنجش طیف اوتیسم (بارون-کوهن، ۲۰۰۱) بهعنوان نمونه وارد مطالعه شدند. سپس در سه گروه دوازدهنفری شامل گروه فعالیت بدنی منتخب، گروه تمرینات عملکردی و گروه گواه بهشیوۀ تصادفی جایگزین شدند. برای جمعآوری دادهها از آزمون رایانهای حافظۀ کاری ان-بک (کرچنر، ۱۹۵۸) و آزمون هماهنگی دودستی پورد-پگبورد (تیفـین و آشر، ۱۹۴۸) استفاده شد. در مرحلۀ مداخله، گروههای آزمایش برنامۀ تمرینی مدنظر را دریافت کردند؛ اما گروه گواه در این بازۀ زمانی هیچگونه فعالیت تمرینی خاصی انجام نداد. برای تحلیل دادهها از تحلیل کوواریانس و آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح معناداری ۰٫۰۵ بهکمک نرمافزار SPSS نسخۀ ۲۴ استفاده شد.
یافتهها: پس از حذف اثر پیشآزمون، در میانگین نمرات متغیرهای حافظۀ کاری و هماهنگی حرکتی، در پسآزمون بین سه گروه تفاوت معناداری وجود داشت (۰٫۰۰۱>p). در متغیرهای مذکور، هردو روش فعالیت بدنی منتخب و تمرینات عملکردی بهطور معناداری عملکرد بهتری درمقایسه با گروه گواه داشت (۰٫۰۵>p). تفاوت معناداری بین دو روش در متغیر حافظۀ کاری مشاهده نشد (۰٫۹۹۰=p)؛ اما روش فعالیت بدنی تأثیر بیشتری بر بهبود هماهنگی حرکتی درمقایسه با تمرینات عملکردی داشت (۰٫۰۳۹=p).
نتیجهگیری: براساس نتایج پژوهش، برنامۀ تمرینات عملکردی و فعالیت بدنی منتخب، هردو بر بهبود حافظۀ کاری و هماهنگی حرکتی کودکان مبتلا به اختلال اوتیسم با عملکرد بالا اثربخشی دارد.
واژههای کلیدی: تمرینات عملکردی، فعالیت بدنی، حافظۀ کاری، هماهنگی حرکتی، دورۀ کودکی، اوتیسم با عملکرد بالا
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی اصیل |
موضوع مقاله:
روانشناسی
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |