زمینه و هدف: ناهنجاری کف ‌پای صاف، یک سندروم اسکلتی‌عضلانی است که مجموعه‌ای از ناهنجاری‌های ایستا و پویا را در برمی‌گیرد و از شایع‌ترین ناهنجاری‌های اندام تحتانی در کودکان و نوجوانان محسوب می‌شود. این پژوهش باهدف بررسی اثربخشی افزودن تمرینات عصبی‌عضلانی واکنشی به تمرینات کرفوت بر حس عمقی، دامنۀ حرکتی، شاخص کف‌پایی و درد در افراد دارای کف‌ پای ‌صاف انجام شد.

روش‌بررسی: این پژوهش از نوع کارآزمایی ‌بالینی تک‌سوکور با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون همراه‌ با دو گروه تجربی و یک گروه گواه بود. تعداد ۴۸ دختر ۱۲ تا ۱۵سالۀ دارای کف ‌پای صاف انعطاف‌پذیر در استان البرز، براساس معیارهای ورود و خروج مطالعه انتخاب شدند. سپس به‌صورت تصادفی در سه گروه شانزده‌نفرۀ تمرینات کرفوت، تمرینات کرفوت با تمرینات عصبی‌عضلانی واکنشی و گروه گواه تخصیص یافتند. حس ‌عمقی با دستگاه ایزوکینتیک‌، دامنۀ ‌حرکتی با گونیامتر، شاخص‌های استاهلی و چیپاکس-اسمیراک با ثبت اثر کف ‌پا و شدت درد در حالت استراحت با مقیاس بصری درد، ارزیابی شدند. گروه‌های تجربی تمرینات را به‌مدت هشت هفته انجام دادند. داده‌ها با آنالیز کوواریانس و آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح معناداری کمتر از ۰٫۰۵ به‌وسیلۀ نرم‌افزار SPSS نسخۀ ۲۷ تحلیل شد.

یافته‌ها: نتایج نشان داد، در شاخص‌ استاهلی (p < ۰٫۰۰۱)، شاخص چیپاکس-اسمیراک (p < ۰٫۰۰۱)، دامنۀ حرکتی دورسی‌فلکشن (p = ۰٫۰۳۵)، حس ‌عمقی اینورژن (p = ۰٫۰۰۸) و حس عمقی اورژن (p = ۰٫۰۱۳) بین گروه‌های تمرینی و گروه گواه در پس‌آزمون پس از حذف اثر پیش‌آزمون، تفاوت معنا‌داری وجود داشت؛ اما در متغیرهای پلانتارفلکشن (p = ۰٫۰۵۰) و درد (p = ۰٫۲۷۹) تفاوت معنا‌داری بین گروه‌های تمرینی و گروه گواه مشاهده نشد.

نتیجه‌گیری: براساس نتایج پژوهش، تمرینات عصبی‌عضلانی واکنشی ترکیب‌‌شده با تمرینات کرفوت، دامنۀ ‌حرکتی دورسی‌فلکشن، حس عمقی و شاخص‌های کف‌پایی را بهبود می‌دهد؛ بنابراین، در توان‌بخشی و اصلاح کودکان دارای کف ‌پای صاف، استفادۀ‌ بالینی از رویکرد ترکیبی کرفوت با تمرینات عصبی‌عضلانی واکنشی توصیه می‌شود.