جلد 15 - شماره سال ۱۴۰۴
جلد (15): 173 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.IAU.ABHRR.REC.1403.002
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Rahmani F, Alijani F, Babakhani V, Poyamanesh J. Comparison of the effectiveness of paradoxical couple therapy and schema therapy on couples' frustration and marital satisfaction. MEJDS 2025; 15 (0) :173-173
URL: http://jdisabilstud.org/article-1-3644-fa.html
URL: http://jdisabilstud.org/article-1-3644-fa.html
رحمانی فریبا، علیجانی فاطمه، باباخانی وحیده، پویامنش جعفر. مقایسه اثربخشی زوج درمانی پارادوکسی و طرحواره درمانی بر سرخوردگی و خرسندی زناشویی زوجها. مجله مطالعات ناتوانی. 1404; 15 (0) :173-173
فریبا رحمانی1 
، فاطمه علیجانی*2 ، وحیده باباخانی2 ، جعفر پویامنش3
، فاطمه علیجانی*2 ، وحیده باباخانی2 ، جعفر پویامنش3
1- دانشجوی دکتری مشاوره، واحد ابهر، دانشگاه آزاد اسلامی، ابهر، ایران؛
2- گروه مشاوره، واحد ابهر، دانشگاه آزاد اسلامی، ابهر، ایران؛
3- گروه روانشناسی، واحد ابهر، دانشگاه آزاد اسلامی، ابهر، ایران.
2- گروه مشاوره، واحد ابهر، دانشگاه آزاد اسلامی، ابهر، ایران؛
3- گروه روانشناسی، واحد ابهر، دانشگاه آزاد اسلامی، ابهر، ایران.
چکیده: (490 مشاهده)
زمینه و هدف: روابط زناشویی نقشی محوری در سلامت روان و استحکام خانواده ایفا میکند؛ با این حال، تعارضات حلنشده میتواند منجر به سرخوردگی و کاهش خرسندی زناشویی شود. پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی زوجدرمانی پارادوکسی و طرحوارهدرمانی بر سرخوردگی و خرسندی زناشویی در زوجها انجام شد.
روش بررسی: این پژوهش از نوع نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون و پیگیری یکماهه همراه با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل تمامی زوجهای مراجعهکننده به مرکز مشاوره «نارون» شهر تهران در سال ۱۴۰۳ بود. ۲۱ زوج داوطلب واجد شرایط به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش (زوجدرمانی پارادوکسی و طرحوارهدرمانی) و یک گروه گواه (هر گروه ۷ زوج) جایدهی شدند. ابزارهای گردآوری دادهها شامل پرسشنامه سرخوردگی کایزر (۱۹۹۳) و پرسشنامه خرسندی زناشویی آزرین و همکاران (۱۹۷۳) بود. دادهها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرنی در نرمافزار SPSS تحلیل شدند. سطح معناداری آزمونها ۰٫۰۵ در نظر گرفته شد.
یافتهها: نتایج نشان داد که اثر زمان، اثر گروه و اثر متقابل زمان و گروه بر نمرات سرخوردگی و خرسندی زناشویی معنادار است (p < ۰٫۰۰۱). هر دو مداخله زوجدرمانی پارادوکسی و طرحوارهدرمانی بر کاهش سرخوردگی و افزایش خرسندی زناشویی زوجها مؤثر بودند (p<۰٫۰۰۱)؛ اما بین اثربخشی این دو روش مداخله، تفاوت معناداری مشاهده نشد (p > ۰٫۰۵).
نتیجهگیری: بر اساس یافتههای این مطالعه، هر دو رویکرد زوجدرمانی پارادوکسی و طرحوارهدرمانی ابزارهای کارآمدی برای بهبود روابط زوجین هستند و میتوان از آنها جهت کاهش سرخوردگی و ارتقای خرسندی زناشویی در مراکز مشاوره و خدمات روانشناختی استفاده کرد.
روش بررسی: این پژوهش از نوع نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون و پیگیری یکماهه همراه با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل تمامی زوجهای مراجعهکننده به مرکز مشاوره «نارون» شهر تهران در سال ۱۴۰۳ بود. ۲۱ زوج داوطلب واجد شرایط به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش (زوجدرمانی پارادوکسی و طرحوارهدرمانی) و یک گروه گواه (هر گروه ۷ زوج) جایدهی شدند. ابزارهای گردآوری دادهها شامل پرسشنامه سرخوردگی کایزر (۱۹۹۳) و پرسشنامه خرسندی زناشویی آزرین و همکاران (۱۹۷۳) بود. دادهها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرنی در نرمافزار SPSS تحلیل شدند. سطح معناداری آزمونها ۰٫۰۵ در نظر گرفته شد.
یافتهها: نتایج نشان داد که اثر زمان، اثر گروه و اثر متقابل زمان و گروه بر نمرات سرخوردگی و خرسندی زناشویی معنادار است (p < ۰٫۰۰۱). هر دو مداخله زوجدرمانی پارادوکسی و طرحوارهدرمانی بر کاهش سرخوردگی و افزایش خرسندی زناشویی زوجها مؤثر بودند (p<۰٫۰۰۱)؛ اما بین اثربخشی این دو روش مداخله، تفاوت معناداری مشاهده نشد (p > ۰٫۰۵).
نتیجهگیری: بر اساس یافتههای این مطالعه، هر دو رویکرد زوجدرمانی پارادوکسی و طرحوارهدرمانی ابزارهای کارآمدی برای بهبود روابط زوجین هستند و میتوان از آنها جهت کاهش سرخوردگی و ارتقای خرسندی زناشویی در مراکز مشاوره و خدمات روانشناختی استفاده کرد.
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی اصیل |
موضوع مقاله:
مشاوره
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
